Urodzona w 1983 r. W 2008 ukończyła wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Grafiki Warsztatowej prof. Rafała Strenta i Studium Pedagogiczne ASP.
W 2006-7 r. studiowała w Accademia di Belle Arti Pietro Vannucci, Perugia (Włochy)
na wydziale Malarstwa i w Universita per Stranieri - Perugia (Włochy), a następnie robiła staż i pracowała w Laboratorio d’Arte Grafica di Modena we Włoszech.

Zajmuje się malarstwem, grafiką warsztatową i użytkową, ilustracją, książką artystyczną, scenografią.
Współpracuje z włoskim Teatrem „Marconi” w Warszawie, Polską Fundacją Ochrony Dziedzictwa Europejskiego OFFICIUM, Stowarzyszeniem Twórczości Krzysztofa Komedy “Astigmatic”, Agencją Reklamową “Szwejkowski” i wydawnictwami.

Brała udział w ponad 30 wystawach zbiorowych i 5 indywidualnych w kraju i za granicą, w tym m.in.:
- 9th Lessedra World Art Print, Contemporary Bulgarian and International Art (Bułgaria)
- Artelibro, Festiwal Książki Artystycznej, Bologna (Włochy)
- VI Międzynarodowe Biennale Grafiki w Trois-Rivierès (Kanada)
- wystawa dyplomowa, Etna, Galeria “aTAK” - Warszawa
- I Międzynarodowe Biennale Grafiki Cyfrowej w Gdyni
- Międzynarodowe Triennale Sztuk Graficznych „Imprint” im. T. Kulisiewicza w Warszawie
- Galleria “Sala del Vecchio Cafe”, Palazzo Gallenga - Perugia (Włochy)

Laureatka licznych nagród i wyróżnień, w tym m.in.:
- finalistka IX Międzynarodowego Biennale Grafiki „Premio Acqui” w Acqui Termi (Włochy)
- kilkukrotna laureatka konkursu Grafika Warszawska
- II miejsce w Ogólnopolskim Konkursie na Ekslibris Miejskiej Biblioteki Publicznej w Lesznie
- laureatka European Club of Arts in 1.st international meeting of juvenile art (Portugalia)
- I miejsce w Ogólnopolskim konkursie na artystyczną zakładkę do książki w Zabrzu
- wyróżnienie honorowe Ogólnopolskiego Konkursu Graficznego im. Meidnera w Oleśnicy
- w latach 2002-03 Stypendystka Prezesa Rady Ministrów

Sztuka w moim pojęciu jest sposobem wyrażania się, komunikacją. Swoje prace tworzę na styku sztuk wizualnych krzyżujących się z poezją. Szukam w nich jakiegoś „nienasycenia”, jakiegoś protestu, rewolty, przeczenia. A później... nagłego wyciszenia. Bowiem najbardziej działają na moją wyobraźnię rzeczy zaledwie zaanonsowane, gdzieś dotknięte, wszystko to, co właściwie nie jest pokazane, ale w widoczny sposób już jest.